برای آندسته از مخالفان حاکمیت فاشیسم دینی درون و برون کشور- با منتقدان باورمند به "اصلاح" و تداوم اشتباه نشود – که بدلایل عدیده با نام مستعار مشغول فعالیت در راسۀ پایان دادن به فاجعۀ ساری و جاری در ایران هستند، شناسایی توسط وزارت خونریز اطلاعات حضرات کابوس همواره همدم است.

خطر در درون کشور بیخ گوش مخالف است و در برون کشور خطر خانوادۀ مخالف در کشور را تهدید میکند.

چند ساعت پیش متن نامۀ سرگشادۀ  وزارت اطلاعات من را شناسایی کرد فرهاد مشرق زمينى که اکنون ساکن آلمان است  را خواندم که با نام مستعار ف. م. سخن چندین و چند سال میباشد که به مصاف فاجعۀ حاکمیت اصلاح ناپذیر دینی رفته.

نمیگویم که با همۀ عقاید او در آندسته از نوشته هایش که خوانده ام همصدا هستم.  ولی از اینکه بخاطر ابراز عقیده در بارۀ موطن خود مجبور به پنهان شدن پشت نام مستعار است و دائماً نگران شناسایی شدن آنهم بخاطر اقوام در ایران و آنکه میگوید در رفت و آمد به موطن، بخصوص عبور از قسمت گذرنامۀ فرودگاه واقعا ترسناك  میباشد و ترس بیشتر که بخاطر نوشته ها از نعمت زیارت ایران محروم شدن، اگرچه همواره مسافرت به ایران و  تماشای حال و روزش دردناک میباشد،  فوراً سخن از دل ما میگویی تداعی شد.

باشد روزی رسد که در ایران رها گشته از نکبت اصلاح ناپذیر حاکمیت فاشیسم دینی، هر کسی بتواند به پشتوانه و در چارچوب قانون مدنی دموکراتیک و دولت قانونمدار با نام و نشانی واقعی خود هر آنچه که دل تنگش میخواهد بگوید، بنویسد، بنوشد، بخورد، بپوشد و ... خلاصه کلام، زندگی کند در قامت یک انسان آزاده.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک